پروژه خطرناک رسانههای فارسیزبان خارجنشین
به گزارش پایگاه خبری عصر قائم و به نقل از پایگاه خبری تحلیلی «بلاغ»؛ محمدعلی عزیزنژاد کارشناس رسانه| حوادث تلخ دیماه ۱۴۰۴، اگرچه با مطالبهگری بحق مردم نسبت به وضعیت اقتصادی و معیشتی آغاز شد، اما خیلی زود با ورود گروههای تروریستی و عناصر سازمانیافته، از مسیر اصلی خود خارج و به صحنهای از خشونت عریان تبدیل شد.
در جریان این اتفاقات، خانوادههای زیادی داغدار شدند؛ قربانیانی که برخی با سلاح سرد به قتل رسیدند، شماری از پشت سر هدف قرار گرفتند و تعدادی نیز عصر روز پنجشنبه با تیر جنگی جان باختند؛ آن هم در شرایطی که بنا بر گزارشها، نیروهای امنیتی در آن مقطع سلاح گرم در اختیار نداشتند.
برآیند این ناامنیها، بیش از دو هزار قربانی در سراسر کشور بود؛ فاجعهای انسانی که ایران عزیز را در سوگ فرو برد و به همین دلیل، سه روز عزای عمومی برای جانباختگان این حوادث اعلام شد. اما همزمان با فروکش کردن آتش حوادث میدانی، جبههای دیگر فعال شد؛ جبههای رسانهای.
رسانههای فارسیزبان خارج از کشور، مطابق رویکرد همیشگی خود، تلاش کردند با موجسواری بر احساسات جریحهدار مردم، روایتهایی یکسویه و تحریکآمیز از حوادث ارائه دهند. این جریان اما تنها به چند شبکه خبری ماهوارهای محدود نماند.
در سالهای اخیر، برخی سلبریتیها و بلاگرهای خارجنشین، عملاً به بازوی مکمل این شبکهها تبدیل شدهاند؛ چهرههایی که فعالیت رسانهای آنها دیگر صرفاً در چارچوب مخالفت سیاسی با حاکمیت باقی نمانده و وارد فاز خطرناک تحریک به خشونت اجتماعی شده است.
نمونههای این رفتار نگرانکننده کم نیست؛ از سلبریتیهایی که آشکارا مقابل دوربین مردم را به «درگیری» و «رحم نکردن» دعوت میکنند، تا اظهاراتی که کارمند بانک، ناظم مدرسه یا هر شهروند عادی را بهعنوان «دشمن بالقوه» معرفی میکند.
در اشعار برخی آثار رپ، یا محتوای بلاگرهای خارجنشین نیز ادبیات تهدیدآمیز و حذفگرایانه علیه هر فردی که همنظر آنان نباشد، بهوضوح دیده میشود.
مجموع این فعالیتها نشان میدهد شبکههای فارسیزبان خارجنشین، در کنار سلبریتیها و بلاگرهای فراری، پروژهای مشترک را دنبال میکنند؛ پروژهای که هدف آن ایجاد شکاف و انشقاق میان اقشار مختلف جامعه ایرانی است.
آنها با سوءاستفاده از احساسات برانگیختهشده، تلاش میکنند مرزهای کاذب میان مردمی را پررنگ کنند که سالها با وجود تفاوتهای فکری، سیاسی، دینی و مذهبی، در کنار یکدیگر با صلح و همزیستی زندگی کردهاند.
تجربه تلخ کشورهای منطقه، بهویژه سوریه، نشان داده است بیتوجهی به چنین جنگهای رسانهای و تحریکهای اجتماعی، میتواند یک جامعه را به ورطه ویرانی و جنگ داخلی بکشاند؛ جایی که دیگر نه وطنی باقی میماند، نه امنیتی و نه حتی اقتصادی که بتوان به وضعیت آن اعتراض کرد. از همین رو، هوشیاری افکار عمومی و تشخیص مرز میان مطالبهگری بحق و خشونت سازمانیافته، امروز بیش از هر زمان دیگری یک ضرورت ملی است.
هیچ نظر! یکی از اولین.