«امید آگاهانه»؛ راهبرد مقابله با جنگ روانی دشمن
به گزارش پایگاه خبری عصر قائم و به نقل از پایگاه خبری تحلیلی بلاغ، علی هادیپور اظهار کرد: همزمان با افزایش تحرکات نظامی آمریکا در منطقه و اظهارنظرهای مقامات این کشور علیه نظام اسلامی، برخی نگرانیها در افکار عمومی قابل مشاهده است که این واکنش طبیعی است اما آنچه در شرایط کنونی اهمیت راهبردی دارد، تبدیل این احساس به «هشیاری فعال» و تابآوری ملی است.
وی با تأکید بر کارنامه درخشان ملت ایران در برابر تهدیدات خارجی افزود: طی ۴۷ سال گذشته، ملت ایران انواع تهدیدات سختافزاری، تحریمهای همهجانبه و جنگهای روانی را تجربه کرده است. آنچه باعث عبور سربلندانه از این بحرانها شده، تابآوری ملی و امید آگاهانه مردم بوده است.
این روانشناس با اشاره به طبیعی بودن احساس نگرانی در شرایط کنونی، هشدار داد که مهمترین آسیب، قرار گرفتن در معرض «بمباران خبری» و اطلاعات تأییدنشده است.
هادیپور تصریح کرد: تحقیقات علمی نشان داده است که مصرف مداوم اخبار منفی و تصاویر تنشزا میتواند به «ترومای ثانویه» منجر شود بنابراین مدیریت مصرف خبری یک ضرورت است.
مدیریت اخبار و تقویت تابآوری ملی
وی به مردم توصیه کرد که اخبار را تنها از منابع رسمی و معتبر دنبال کرده و زمان مشخصی (به عنوان مثال دو بار در روز و هر بار ۱۵ دقیقه) را به این موضوع اختصاص دهند.
این روانشناس تأکید کرد: از دنبال کردن شایعات در شبکههای اجتماعی و گروههای نامعتبر جداً بپرهیزید.
هادیپور در ادامه به تبیین مفهوم «امید آگاهانه» پرداخت و آن را پذیرش واقعیت تهدید همراه با باور به تواناییهای ملی برای عبور از آن تعریف کرد و با یادآوری مقاومت ۴۷ ساله ملت ایران گفت: تاریخ این ملت نشان داده است که تهدیدات نظامی و تحرکات سنگین تجهیزات جنگی، هرگز اراده ایرانیان را مختل نکرده است.
راهبردهای حفظ سلامت روان در شرایط تنش
وی برای تقویت تابآوری روانی، تمرکز بر «روتینهای روزمره» و «ارتباطات اجتماعی» را جایگزینی مؤثر برای غرق شدن در سناریوسازیهای فاجعهبار دانست و افزود: تحقیقات جدید نشان میدهد تجربه حس «شگفتی» از طریق ارتباط با طبیعت، هنر یا فعالیتهای معنوی میتواند امید به زندگی را افزایش دهد. باید ذهن خود را از تهدید صرف، به سمت زیباییها و توانمندیهای پیرامون معطوف کنیم.
این روانشناس دو راهبرد اساسی را برای مخاطبان ترسیم کرد که اول راهبرد مسئلهمحور: شامل یادگیری مهارتهای جدید، تنظیم برنامههای کوتاهمدت و مشارکت در فعالیتهای اجتماعی برای زنده نگه داشتن حس کارآمدی و دوم راهبرد هیجانمحور که تأکید بر ارتباط چهرهبهچهره با دوستان و خانواده که تحقیقات علمی آن را یک عامل محافظتی قوی در برابر اضطراب معرفی کرده است.
همدلی سازنده؛ نه پریشانی هیجانی
هادیپور در بخش دیگری از سخنان خود، نقش کمک به دیگران در کاهش اضطراب جمعی را حیاتی توصیف کرد و گفت: کمک به همسایهها و افرادی که تنها هستند، حس ارزشمندی و هدفمندی ایجاد میکند. اما باید توجه داشت که همدلی نباید به «پریشانی همدلانه» تبدیل شود که منجر به افسردگی و کنارهگیری میشود. همدلی خود را به کمک و اقدام مثبت تبدیل کنید.
وی در پایان خاطرنشان کرد که گاهی حضور نظامی دشمن، بیش از آنکه یک تهدید قطعی باشد، نوعی «بازی فشار» روانی برای میز مذاکره است؛ وظیفه ما در قبال خود و خانوادهمان این است که اجازه ندهیم جنگ روانی دشمن، سلامت روان ما را هدف قرار دهد. آرامش و اتحاد ما، بزرگترین پاسخ به هیاهوی تبلیغاتی دشمن است.
هیچ نظر! یکی از اولین.