در آغوشِ سوگ و بیداری
به گزارش پایگاه خبری عصر قائم و به نقل از پایگاه خبری تحلیلی بلاغ؛ امروز که غبار فتنهها اندکی فرونشسته و صحنه شفافتر شده است، باید با دیدگان باز و قلبی مالامال از اندوه اما لبریز از بصیرت به رویدادهای تلخ اخیر نگریست. دشمن قسمخورده این آب و خاک، با بهرهگیری از تمام توان رسانهای خود در اینستاگرام، تلگرام و شبکههایی نظیر اینترنشنال، پروژهی شوم «کشتهسازی» را کلید زد و با اعلام آمارهای دروغین ۵۰ هزار نفری، سعی در پمپاژ نفرت داشت. اما حقیقت چیست؟
حقیقت آن است که جانباختگان این حوادث، پارههای تن همین ملت و هموطنان ما بودند. بسیاری از این جوانان و نوجوانان، نه دشمن، بلکه فرزندانی بودند که در فقدان «حکمرانی قانونمند فضای مجازی» و ولنگاری رسانهای – که دغدغه همیشگی رهبر فرزانه انقلاب بوده است – فریب سرابِ رسانههای معاند را خوردند. آنها قربانی یک جنگ شناختیِ تمامعیار شدند.
در میدانِ سختِ «جنگ شهری» که تشخیص دوست از دشمن دشوارترین آزمون است، نیروهای حافظ امنیت با مظلومیت و شکیبایی مثالزدنی ایستادگی کردند. بر اساس عقلانیت و پروتکلهای دفاعی، هیچ عقل سلیمی نمیپذیرد که در برابر کسی که قصد جان و امنیت مردم را کرده دستبسته ماند؛ نمیتوان به استقبال خنجر و گلوله با دسته گل رفت.
با این حال، تاریخ گواهی خواهد داد که مدافعان امنیت بارها تیرها را به خطا زدند و جراحتها را به جان خریدند تا آن جوانِ هیجانزده و فریبخورده، فرصت بازگشت داشته باشد. اما دشمن که به نیروهای خود نیز رحم نمیکند (همانند ماجرای اپستین)، ابایی نداشت که از خون جوانان ما برای خود نردبان بسازد.
اکنون در آستانه چهلمین روز وقایع ۱۸ و ۱۹ دیماه ۱۴۰۴ هستیم. آمارهای واقعی نشان میدهد که حدود دو هزار و اندی از فرزندان این سرزمین در این آشوبها جان باختهاند؛ شهدایی که خونشان برای ما محترم است.
هشدار جدی اینجاست: اگر امروز ما، بچههای هیأتی، مساجد و نهادهای انقلابی، خانوادههای داغدار این عزیزان را در آغوش نگیریم، همان دشمنانی که مسبب اصلی این خونریزیها بودند، با اشک تمساح و دروغ، صاحبان عزا خواهند شد و این خونهای پاک را به نفع اهداف شوم خود مصادره میکنند.
حالا زمانِ عمل است
این دو هزار شهید و جانباخته متعلق به ما هستند، نه آنهایی که از آن سوی مرزها فرمان آتش صادر میکردند. نباید بگذاریم قاتلان اصلی، ردای خونخواهی بپوشند. بر همه مساجد، هیأتهای بزرگ و نهادهای فرهنگی واجب است که برای چهلم این عزیزان برنامهریزی کنند. مراسمها باید چنان باشکوه و فراگیر در تمام محلات برگزار شود که صدایِ وحدتبخشِ ملت، بر هیاهوی تفرقهافکن رسانههای بیگانه غلبه کند.
بیایید با برگزاری مراسمهایی آبرومند و سرشار از «تبیین و روشنگری»، به خانوادههای داغدار ثابت کنیم که حسابِ فرزندان فریبخورده ایران از حسابِ تروریستهای اجارهای جداست. باید نشان دهیم که هر قطره خونی که در این خاک ریخته میشود، برای ما دردناک و مهم است. اگر ما روایت نکنیم، دشمن با دروغ روایت خواهد کرد. پس پیش از آنکه دیر شود، با محبت و همدلی، صف خود را از بدخواهان جدا کرده و مرهمی بر زخمهای این ملت باشیم.
هیچ نظر! یکی از اولین.