بیشترین آمار گزش سگ در مازندران سهم بابل شد

به گزارش پایگاه خبری عصر قائم و به نقل از ایرنای مازندران؛ علی عباسی در گزارشی به خبرنگاران اظهار کرد: در ۱۰ ماهه نخست سال جاری ۱۲۴ مصدوم برای بررسی صدمات و جراحات به مراکز پزشکی قانونی استان مراجعه کردند.

وی با اشاره به این مطلب که از این تعداد ۷۷ نفر مرد و مابقی زن هستند، ادامه داد: بیشترین سن مصدومان ناشی از سگ‌گزیدگی در بازه سنی ۴۱ تا ۵۰ سال با ۳۰ نفر و کمترین مربوط به کودکان زیر ۱۰ سال با ۶ نفر گزارش شده است.

مدیرکل پزشکی قانونی مازندران گفت: بر اساس آمار ارجاعی شهرستان‌ها، بیشترین موارد سگ‌گزیدگی مربوط به بابل با ۱۵ مورد، آمل با ۱۴ مورد و چالوس با ۱۲ مورد است و کمترین آمار نیز در جویبار و بابلسر هر کدام با یک مورد ثبت شده است.

مدیرکل پزشکی قانونی مازندران افزود: در مدت مشابه سال گذشته ۱۶۳ مصدوم ناشی از سگ‌گزیدگی به پزشکی قانونی مراجعه کردند که از این تعداد ۱۱۲ نفر مرد و مابقی زن بودند.

چالش سگ های ولگرد که در همه شهرهای مازندران به یک تهدید جدی تبدیل شد، آمارها نشان از آن دارد که این معضل در شهرستان بابل از مرز هشدار فراتر رفته و موجی از نگرانی را در بین شهروندان ایجاد کرد.

دور دور سگ های بی صاحب که در پارک ها، حاشیه شهرها و روستاهای این شهرستان به وفور دیده می شود سبب شد، آمارهای گزش حیوانات در این شهرستان در مدار افزایشی قرار گیرد.

شهروندان بابلی ضمن ابراز نگرانی از حضور پر تعداد سگ های ولگرد در سطح شهر از متولیان امر خواستند برای گره گشایی این مشکل چاره اندیشی کنند. بیشترین وحشت شهروندان از گزش های پی درپی حیوانات انتقال بیماری خطرناک هاری است که البته با دریافت واکسن به موقع این ویروس قابل کنترل است.

دانشگاه علوم پزشکی بابل با توجه به افزایش گزش های حیوانات در یک سال اخیر ۲ مرکز را برای دریافت واکسن هاری فعال کرد که یکی از این مراکز در جنوب بابل در منطقه روستایی فیروزجاه واقع در بخش بندپی شرقی بابل و مکان دیگر که به صورت شبانه روزی فعال است در مرکز بهداشت دانشگاه علوم پزشکی واقع در میدان باغ فرودس در شهر بابل است.

بیماری هاری از طریق بزاق حیوان مبتلا به این بیماری انتقال می یابد و ویروس از محل گازگرفتگی وارد بدن شده و در ماهیچه ها به سمت اعصاب انتهایی رفته و شروع به تکثیر می کند.

در صورت‌ ابتلای‌ انسان‌ به‌ بیماری‌ بعد از طی دوره‌ کمون‌ (نهفتگی) علائم‌ اولیه ‌به‌ صورت‌ خستگی، بی‌ اشتهایی، بی‌قراری، انداختن آب دهان، گاهی‌ سوزش ‌و خارش‌ در محل‌ گزیدگی بروز می کند.

در مرحله‌ تحریک‌ پذیری‌ علائم‌ بی ‌قراری، خروج‌ کف‌ از دهان، احساس‌ خستگی، ترس‌ از نور و ریزش‌ اشک‌ از چشم‌ بروز پیدا می‌ کند.

انسان هار به طور کلی نسبت به تمام محرک های فیزیکی، شیمیایی، حسی و بویایی عکس العمل شدید نشان می دهد، ولی این عکس العمل ها و رفتارهای تهاجمی یک تا پنج دقیقه بیشتر طول نکشیده و در فواصل پیدایش آن ها بیمار خسته و کوفته، آرام و بی حال می افتد.

بیمار به تدریج با افزایش و تشدید انقباضات عضلانی و نخوردن غذا و نیاشامیدن آب ناتوان و فرسوده شده و سپس‌ وارد مرحله‌ اغما می شود و در اثر انقباضات شدید عضله قلب و بالاخره فلج دستگاه تنفسی فوت می کند.